ฉันพยายามหยุดน้ำตาแล้ว แต่มันก็ไหลออกมา ฉันไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว ยิ่งไม่อยากเห็นตัวเองในสภาพนี้เลย เหมือนเวลาหมุนผ่านตัวฉันไป เหมือนไม่อยากทำอะไรต่อไปอีกแล้ว แม้แต่หายใจก็เถอะ ความทุกข์ในตอนนี้มันมากเกินกว่าจะพูดออกมา ข้างตัวฉันในตอนนี้ไม่มีแม้ใครสักคนนอกจากน้ำตาที่ไหลอย่างไม่มีวี้แววว่าจะหยุดนี้
"ร้องออกมาเถอะ"ฉันบอกกับตัวถ้ามันเป็นทางเดียวที่ฉันจะทำได้ ฉันจะระบายมันออกมาให้หมดทุกๆความรู้สึกที่เก็บไว้ในใจนี้ ทุกๆความเหงาและหว้าเหว่
ผ่านค่ำคืนนี้ไป ฉันจะไม่อ่อนแอแบบนี้อีกแล้ว...